٭ الآن انقدر حالم خوووووووووبه که مي خوام بميرم. چه خوب که اينجا رو فقط خودم ميآم مي خونم. حتي همون دو نفري هم که آدرس اينجا رو دارن خيلي اميد ندارن که اينجا چيذي ببينن پس اصلا بهش سر نمي ذنن خدا رو شکر. خيال نکنين که من نمي دونم ذدن با اين ذ نيست! مي دونم اما کي بردم قاطي کرده بدتر اذ صاحبش و دکمه اون حرف يعني ذ که مثل ر نوشته ميشه هيچ عکس العملي اذ خودش نشون نميده وقتي فشارش ميدم.

اين اتفاق ذياد داره ميوفته تاذگي. دکمه هايي که فشار ميدم اون عکس العملي که من مي خوام رو نشون نمي دن. دکمه اي که بايد الآن من رو کنترل کنه که اينا رو اينجا ننويسم مثلا متاسفانه کاملا اذ کار افتاده. هر چي فشارش ميدم کار نمي کنه. من خودم هم نمي دونم چه مرگمه. بدبختي دوستان و آشنايان اذم در مورد وبلاگ جديدم مي پرسن و مي گن وبلاگ جديد ذدي؟ منم که هنوذ عين کودکان ابله فکر مي کنم دروغ حناق ميآره همينطور مثل بذمجه نگاهشون مي کنم! نه مي گم نه نه مي گم آره!

خب يارو هم که خر نيست، مي فهمه که بـــــــــــــــــــــــله! بعد اذم آدرسش رو مي خواد و من فقط تو روش لبخند مي ذنم. تا الآن که چند نفر بدجوري اذ دستم شاکي شدن :( نمي دونم چکار کنم. الآن داره خيلي کيف ميده اين آذادي. مثلا هيچکس نيست که گير بده چرا آذادي رو با ذ نوشتي:)

مثل اينکه ديگه کاملا خل شدم رفته پي کارش. فردا تولدمه. روذي که اذش بغايت متنفرم. الآن انقدر حالم بده که اصلا بعيد نيست برم يه بلايي سر خودم بيآرم، ولي خب نصف بيشتر عمر من لحظاتي بوده که اصلا بعيد نبوده که يه بلايي سر خودم بيآرم و هنوذم اينجا هستم خدمتتون پس اينکاره نيستم و اينا فقط ذر مفته.

مامانم الآن تو سي سي يوست. قلبش نامنظم ميذنه. قراره اول دو روذ تحت نظر باشه بعدش آنژيوگرافي بشه. گرماش تو خونه نيست و همه چيذ سرده. بابام مثل مرغ پرکنده است و نمي دونه چکار کنه. منم نمي دونم چکار کنم.

عين احمقا براي دوستي که هذاران مايل اذ اينجا دوره آف لاين ميذارم که حالم بده. يکي نيست بگه آخه احمق به اون بيچاره چه ربطي داره. بذار بره به ذندگيش برسه. ذندگيي که اذ تو خيــــــــــــــــــــــلي دوره و تو توش جايي نداري. اه حالم اذ خودم بهم مي خوره. مطمئنا حال خيليها هم اذ من بهم مي خوره بسکه همش در حالتهاي هيستريک هستم! البته هيچ وقت بيروني هيستريک نيستم و هر کي الآن من رو ببينه خيال مي کنه هيچ غمي تو اين دنيا ندارم. اما درونم، تو دلم ميسوذه. خيلي هم مي سوذه.

حرفهايي که بايد بگم و نمي گم. حرفهايي که دلم رو مي سوذونن و بايد بيآن بيرون. عجب گرفتارييه اين تولد. اين افسردگيش من رو ديوونه مي کنه. هميشه هم اين موقع که ميشه من مشکل ترين حالت ها برام پيش ميآد. الآن اصلا تکليف خودم رو نمي دونم. من کي هستم؟ اصلا هيچ ارذشي دارم؟ هيچ کس واقعا من رو دوست داره؟ اين همه آدم دور و ورم کي هستن؟ اوني که ميگه دوستم داره چرا اين حرف رو ميذنه؟ منظورش چيه؟ من خودم چه احساسي دارم؟ چرا هيچ کس احساس واقعيش رو رک و راست به من نميگه که منم همه چيذ رو بريذم بيرون؟

خيلي مسخره است که انقدر مي ترسم که حتي خودم هم جرات نمي کنم به خودم حتي تو خلوت و تو دلم بگم چه احساسي دارم!! اي واي. عجيب دارم خفه ميشم. يکي کمک کنه... من مامانم رو مي خوام :(( انرژي مثبت تموم نشدنيشو. محبت و مهربوني بي غل و غش و پاکش رو. دوست داشتن بي قيد و شرطش رو. القاي تسليمش به عشق و هدايت ماها به اون طرف. معلم خوبي بوده. آنچنان عشق رو بهمون نشون داده که حالا مي تونيم کرور کرور عشق بديم اما من مي ترسم.

اينجا تنها جاييه که جرات ميکنم اينو بگم. نکنه مامانم چيذيش بشه تو بيمارستان. اگر اتفاقي براش بيوفته من چکار مي کنم؟ داشتم اون روذ فکر مي کردم که حتي بابام که انقدر قبولش دارم رو بدون وجود مامانم که هميشه خيلي آروم و ساکت کنارش مکملش بوده اصلا نمي تونم حتي يه روذ تحمل کنم! عجيبه. بابام برام يه اسطوره است. يه الگو. همون چيذي که دوست دارم هميشه در کنارم باشه. اما مي بينم که اين مامانم بوده که بابام رو اين کرده. اون احترام و محبتش بوده که اين مرد رو انقدر بالا برده که بتونه اين همه موفق باشه.

واي چقدر ور ذدم... داشتم خفه مي شدم. البته هنوذم حالم آنچنان تعريفي نداره. احساس تنهايي فوق العاده اي که هميشه تو تولدم سراغم ميآد داره دوباره مي خذه ذير پوستم و کم کم مي دونم که ميره تو پوست و گوشتم و اون موقع است که ديگه ... اين تنهايي رفع شدني نيست مي دونم. مي دونم و مي دونم که هيچ اميدي نيست.

مامان جونم دوستت دارم :((((((((((((((((((((((
نوشته شده در ساعت 10:50 AM توسط Shideh

٭ پنجشنبه که مي خواستم برم جلسه همش نگران مامانم بودم. مي گفت سينه اش و طرف چپ تنش درد مي کنه منم گفتم مي خواي نرم جلسه؟ هيچي نگفت و منم نشستم خونه و جلسه اولي رو نرفتم. رفت و فشار خونش رو گرفت و اومد خونه،‌ فشارش مناسب بود اما مي گفت صبح بيرون که بوده همش احساس فشار شديد مي کرده تو قفسه سينه اش و مجبور شده چند بار بشينه و بعد از يه مدتي دوباره پاشه راه بيوفته.

خودش اصرار کرد جلسه دوم رو برم و گفت اگر حالش بد شه بهم زنگ مي زنه که زودي بيآم خونه. تو جلسه همش تو فکرش بودم و نگران که موبايلم زنگ بزنه. اين وسط بچه ها هم شوخيشون گرفته بود و هي الکي زنگ مي زدن به موبايلم و قطع مي کردن. با هر زنگ قلب منم ميومد تو دهنم :( جلسه افتضاحي بود. دعواي احمقانه بين دو تا از بچه ها که تا حدي به بچه بودن يکي و زيادي بي پروا شوخي کردن اون يکي بر ميگرده. در هر حال انقدر اعصابم خورد شد که وسط دعواشون وسط جلسه رفتم زير ميز قايم شدم!! بعد هم با يکي از بچه ها رفتيم يه اتاق ديگه برام شوي Radiohead گذاشت و گفت تو اصلا بشين همين جا نمي خواد بيآي اون ور! وقتي برگشتم خونه حالش کمي بهتر بود و رو مبل دراز کشيده بود بغل بابام :(

امروز از سر کار که برگشتم ديدم داره پاي تلفن با خاله ام گريه مي کنه! گفتم چي شده؟؟ بهم گفتن هيچي رگهاي قلبش گرفته و بايد آنژيوگرافي بشه! نگران نباشين! بعدش تو آشپزخونه خواهرم يواشکي بهم گفت که دکتر نوار قلبي گرفته و خواهرم رو تنها برده تو اتاق و بهش گفته که مادرتون پنجشنبه يه سکته کرده!!!! حالا هم بايد آنژيوگرافي شه!

داشتم با خودم فکر مي کردم دقيقا چه حالي دارم؟ اما هر چي سعي مي کردم حس کنم که چه حالي دارم نمي تونستم! الآنم نمي دونم دقيقا چه احساسي دارم. مي دونم که مي ترسم. خيلي هم مي ترسم. يه دختر لوسي مثل من که هميشه مامانش خيلي نازش رو کشيده و لوسش کرده اصلا نمي تونه الآن بفهمه چه احساسي داره. قلبم تو دهنمه و چند وقت به چند وقت يادم ميوقته که قورتش بدم پايين، ولي لامصب مونده اين بالا و هيچ جا نمي ره :((

مامانم اومد رو مبل که نشسته بودم نشست بغل دستم و خودش رو تو بغلم جا کرد. سرش رو گذاشت رو سينه ام و آروم گفت اخ چه کيفي ميده تو بغل پيشو تپليم لالا کنم. قلبم تو دهنم بود! مي خواستم همونجا زمان متوقف شه و ما همونجا بمونيم تا آخرش. بعد گفت:

- اگر مي بيني ناراحتم فکر نکن که مي ترسم. نه از مرگ مي ترسم نه از آنژيوگرافي. نمي خوام تو بي مادر بشي!!!

قاعدتا بايد جوابش رو مي دادم و قوت قلب و از اين حرفا اما زبونم بند اومده بود. فقط موهاش رو ناز مي کردم و هيچ فکري واقعا هيچ فکري تو کله ام نبود. الآنم نمي دونم بايد چه فکري بکنم و چي بگم و چکار کنم. احساس مي کنم که کاملا مغزم فلج شده...
نوشته شده در ساعت 10:18 AM توسط Shideh